Akumulatorne baterjeco używajōm wody za elektrolit, sōm nazywane wodnymi bateriami. W porōwnaniu ze wtōrnymi bateriami, co używajōm ôrganicznych roztworōw za elektrolit, te baterje sōm niy ino prostsze w produkcyji, ale ôferujōm tyż mocka przewog, takich jak bezpiyczyństwo, przistympność i perfekt wydajność wysokigo -prōmiyniowego rozładowanio. Bierōnc pod uwoga te karakterystyki, wodne baterje wykozały srogi potyncjoł rozrostu w systymach magazynowanio ynergije na srogo skala i lifrowaniu zasilanio dlo pojazdōw elektrycznych.
W 1994 roku zespōł badawczy ôd Dahna i inkszych po piyrszy roz ôpublikowoł litowo -jōnowo bateria ze użyciym wodnego roztworu za elektrolit w cajtōngu Science. Materyjōm pozytywnyj elektrody tyj baterije je LiMn2O4, w czasie kej ujymnōm elektrodōm je VO2, a użytym elektrolitym je neutralny roztwōr Li24. Ta bateria mo strzednie napiyńcie robocze kole 1,5V i teoretyczno specyficzno ynergijo 75 Wh/kg, co w zastosowaniach praktycznych zbliżo sie do 40 Wh/kg. Ta werta przekroczo werta ôłowiowych kwasowych baterii (kole 30 Wh/kg) i je porōwnowalno do baterii niklowych -kadmowych, chocioż jeji stabilność cyklowo je doś słabo.
Niyskorzij, w 2000 roku, zespōł Toki z Japōnije poinformiyrowoł ô inkszyj kōnstrukcyji wodnyj litowyj -jōnowyj baterije, co używała LiV3Og za materyjo ujymnyj elektrody i LiNiO10.81CO0.19O2 za materyjo dodatnij elektrody, a tyż użyła Li2TŌŻ4roztwōr jako elektrolit.
W 2006 roku grupa badawczo kerowano ôd akadymika Chena Liquana z Instytutu Fizyki, Chińskij Akadymije Nauk, poinformiyrowała ô wodnyj litowyj baterii -jōnowyj, co używo TiPO4 i LiT2(PO3)3 za ujymno elektroda, LiMnOpozytywny za elektroda elektroda LiMnONO4.
W 2007 roku zespōł badawczy profesora Wu Yupinga na Uniwerzytecie Fudan ôpublikowoł tyż litowo-jōnowo bateria ô bazie wody z LiVOjako ujymno elektroda, LiMnO4jako dodatnio elektroda, a LINO jako roztwōr elektrolitu.
W 2007 roku zespōł badawczy profesora Wu Yupinga na Uniwerzytecie Fudan ôpublikowoł tyż litowo-jōnowo bateria ô bazie wody z LiVOjako ujymno elektroda, LiMnO4jako dodatnio elektroda, a LINO jako roztwōr elektrolitu.
Ôd tego czasu, ôpiyrajōnc sie na mechanizmach reakcyje pozytywnych i ujymnych materyji elektrod, społeczność akadymicko przekludziyła ôbszerne podszukowania nad porōma systymami litowych -jōnōw ôpartych na wodnych elektrolitach.
Te systymy karakteryzujōm sie użyciym zwiōnzkōw zdolnych do interkalacyje jōnōw litu za materyje aktywne tak na jejich dodatnich, jak i ujymnych elektrodach. W czasie cyklōw ładowanio-wyładowanio jōny litu mogōm poruszać sie ôdwrotnie miyndzy dwōma elektrodami, ôsiōngajōnc przechowowanie i uwolnianie ynergije. Teroźnie technologijo wodnych litowych baterii -jōnōw stoji przed mocōm przeszkōd we jeji rozroście. W porōwnaniu z ôrganicznymi elektrolitami, zmiany chymiczne i elektrochymiczne doświadczane bez zwiōnzki interkalacyjne jōnōw w wodnych układach elektrolitōw bateryjnych sōm barzij słożōne, łacno wywołujōm roztōmajte reakcyje uboczne, w tym, ale niy ôgraniczajōnc sie do interakcyje miyndzy materyjami elektrody a wodōm abo tlynym, ko{ka/}metōnōw, ko{ka/}6. procesy uwolnianio jak tyż rozpuszczanie materyji elektrod we wodzie.
